Miniony rok był… gęsty. Tak chyba mogę to określić najlepiej. Zarówno od strony prywatnej, jak i zawodowej. Nie może być inaczej, gdy jesteś aspirującym fotografem i generalistą CGI, jednocześnie będąc osobą zarządzającą marketingiem i procesami marketingowymi w firmach produkcyjnych w dosyć specyficznych i wyspecjalizowanych branżach. Jednocześnie nie jestem już 20-kilku letnim chopokiem, co sobie może fruwać po błękitnych przestworzach...

Kiedyś Kazik Staszewski śpiewał: „Przyjechali z interioru ludzie do stolicy \ Tu są możliwości i tu jest kariera \ Tutaj musisz spiąć się bo zaczynasz od zera”.

Początki Przez długi, długi czas nie pracowałem fotograficznie z ludźmi. Pracuję z ludźmi zawodowo (i w dużych ilościach 😉), a fotografia była trochę moim ‘buforem’. W końcu zaczynałem od fotogrametrii, potem zajmowałem się głównie fotografią przemysłową (urządzeń) i przyrodniczą. Kilka lat temu, gdybym usłyszał, że mam działać fotograficznie z ludźmi… dostałbym chyba wysypki. Ale tak samo twierdziłem, że ja i krótkie ogniskowe jesteśmy niekompatybilni. Zaczynałem od fotogra

Wydaje mi się, że każdy fotograf przechodzi przez swoją "fazę zakupową". I nie jestem tu wyjątkiem. Ba! Nadal potrafię wpaść w drobny szał zakupów, pt. "jeszcze tylko ta jedna rzecz i będę miał już wszystko, czego potrzebuję" (oj naiwny ja, naiwny). Co więcej - znajdziemy w sieci setki poradników i dziesiątki naganiaczy, którzy będą Cię przekonywać "ja sobie nie wyobrażam fotografowania bez XYZ", albo "jeżeli tego nie masz, nie możesz nazywać się profesjonalnym fotografem" (a

Wrzesień, ostatnie podrygi ciepła. Równonoc. Postanowiliśmy z Iwoną Kubarską , że koniecznie musimy coś fotograficznie zadziałać. Plan nie był prosty, bo trzeba było zawinąć się szybko po pracy, dojechać prawie 40km do Nagawczyny i zdążyć jeszcze cokolwiek zrobić zanim zajdzie nam kompletnie słońce. Ponieważ pracuję dosyć klasycznie, biurowo, a zachód słońca mieliśmy tego dnia o ok. 18:30 - okienko czasowe było dosyć niewielkie. Maski, maski, wszędzie maski. Universar 28mm f/

Chwilę mnie tu nie było, ale cóż - brak czasu, dużo się dzieje. Wracamy do tematu obiektywów retro, a dziś na tapet trafia Jupiter-9 85mm, f/2. Portretówka rodem z ZSRR, której rozwój rozpoczął się jeszcze w końcówce lat '40 XX wieku. Czy była dobra? Biorąc pod uwagę, że współcześni fotografowie podejmują się jej porównań z nowoczesnym szkłem Zeiss Batis 85 ( o tu na fotoblogii, aut. Jakub Kaźmierczyk ), można pokusić się o stwierdzenie: owszem. To już czas na wrzos :3 Nasz g

Tym razem fotograficznie i melancholijnie. Studio Fly. Dekada. Muzykuję - kiedyś więcej, obecnie stanowczo za mało, ale los chciał że doba ma jedynie 24 godziny i nie da się być ojcem, marketingowcem, fotografem, grafikiem 3D i muzykiem tak -pstryk- all at once. Wiele moich muzycznych ścieżek zawsze prowadziło do Studia. To nie było jedno miejsce - zmieniało lokalizację, zmieniało nawet twarze. Chociaż ta konkretna twarz stoi za nim od wielu lat. Kacper. Kompletny ogląd na po

Jakiś czas temu wygrzebałem na strychu pięknego Zenita ET należącego do mojej małżonki. Na Zenicie miałem zapięty obiektyw 44M-4 - ogniskowa 58mm, światłosiła f/2 - doskonały do portretów. Kupiłem filmy, zacząłem robić zdjęcia, spodobało mi się.